Yeditepe Gayrimenkul

Kırk katır mı? Kırk satır mı? Diye başlar çocukluğumuzdaki bazı hikayeler, Otopark, genişleyen otomotiv sektörü, insanların tüketim alışkanlıkları ve yaşam tarzlarındaki değişmeler vb etkiler sonucu, imkanını ve fırsatını bulan alıyor bir otomobil, Ama eski, ama yeni.... Fark etmiyor, yeter ki olsun onun da bir otomobili... Buraya kadar herşey güzel peki o otomobilleri nereye koyacak bu kadar insan? Asıl soru burada yatıyor, sorunun kaynağı da bu zaten... Bu trafiğe giren araçlardan Motorlu Taşıt Vergisi ve ÖTV adı altında alınan vergiler ile aslında bu tür kamusal hizmetlerin verilmesi mi düşünülmüş, yoksa bu vergiler ile bütçe açıkları kapatılması mı? Vatandaş olarak sormak gerekmez mi biz bu araçları nereye koyacağız...

Zaman zaman siz de etrafınızdaki eski yapılarla ilgili aynı veya bu mealde soruları kendi kendinize sormuşsunuzdur. Eski yapılar ne olacak? Evet soruyu yeniden soralım sahi bu eski yapılar ne olacak? Tapular hisselendirilmiş, binalar eskimiş, kullanıcıların bir kısmı ölmüş, bir kısmı çalışıp para kazanma gücünü yitirmiş olduklarından dolayı yapıyı yenilemeye kaynak ayırabilecek durumda değiller, İşte aynı soru yine , sahi bu eski yapılar ne olacak? Aslında bu olanlar, şehirleşmenin sebebidir.zamanla şehirler yine insana ve onun menfaat ilişkilerine dayanan sebeblerle genişler,merkezleri değişir büyür veya küçülürler.kuruluştaki merkez zamanla yetersizleşince ve yaşam koşulları farklı bölgelerde daha iyileştikce terk edilir.bu merkezlerde aydındaki gibi yeniden yapılaşmaya izin verilmediği hallerde merkez olma özelliklerini kaybederler binalar eskir kiralar düşer ve eski merkez daha alt gelir seviyesindeki insanların yaşadığı yerler haline gelir.zamanla kiracı talebide olm...

Şöyle bir bakıp etrafınıza inip çıktığınız binalara ve bunları kullananlara. İnsan bu kadar nasıl hoyrat olabiliyor diye düşünmeden edemediğim bir olgudur bu. Aklıma şu soru da gelmiyor değil hani, Yoksa asansörün içi kapalı alandan sayılmıyor mu? Bu soru da nereden çıktı, durup durup icat çıkarmayın kardeşim başımıza demeyin, Gelin görün ki adam elinde sigarayla çok rahat bir şekilde asansöre binebiliyor. Siz sigaradan rahatsız olurmuşsunuz, yok dumanı sizi rahatsız edermiş... Umurunda bile değil. Kokusuz dumansız asansör kabinleri özlemimiz oldu Hoşçakalın..

Akdeniz inşaat dünyasını yayına hazırlarken meslekten insanların da görüşüne başvururuz, mesleğin sorunlarını, bugününü ve geleceğini konuşuruz, belki bir katkımız olur diye mimarlar odası başkanı Osman AYDIN ile görüşeyim dedim. Mimarlar odasını aradım ve başkanın telefon numarasını istedim. Telefona bakan görevli 10 dakika sonra aramamı söyledi. 10 dakika sonra tekrar aradım. Bu kez başka bir görevli yönetim kurulu kararı var, üyelerimizin telefon numaralarını kimseye veremeyiz dedi. Telefonu kapattım. Sonra düşündüm acaba ben yanlış bir yeri mi aramıştım, yoksa bir gestapo kampını falan mı aramıştım, kontrol ettim fakat aradığım yerin mimarlar odası olduğuna emindim. Tekrar aradım ve karşıma çıkan görevliye aynı dileğimi yineledim. O da numarayı veremeyeceğini söyleyince ben bu kez aklıma gelen soruyu görevliye sordum Orası gestapo kampı mı, mimarlar odası mı? Görevli, gazeteci olduğumuzu anladıktan sonra risk alarak numarayı verdiğini söyleyip başkanının numarasını bana bir lütuf...

Evinize kapı taktırırken nelere dikkat edersiniz? adım adım cevaplarla gidelim, görüntüsüne komşununkinden daha cafcaflı durmasına sağlamlığına hırsıza karşı direncine  benzer cevaplarla listeyi uzattıkça uzatabiliriz. gördüğüm en bariz olaylardandır, yukarıda saydığım sebepler peki neden önemlidir daire giriş kapıları, Bu sorunun cevabını bulmak için biraz tarihe yolculuk etmek gerekiyor kanaatindeyim. Hep merak ederdim önemli kamu binalarında da bunları görmüş ve sebebini kendi kendimce bulmaya çalışmıştım fakat nafile. Sorumun ve düşündüklerimin cevabını tarih verdi, Meğer o cafcaflı kapılar zaferin, başarının ve üstünlüğün işaretiymiş, İşte insan olarak genlerimizde getirdiğimiz fakat adını koyamadığımız duygunun bu olmasından dolayı evlerimize bu güzel gösterişli kapıları takıyoruz. Tabii ki güvenlik de cabası.... Hoşçakalın...

biliyormusunuz? Antalyada apartmanların %99'unda çatı kavramı yok. Bu kavramın gelişmemiş olmasının yan etkilerinden en bariz olanının son katlarda oturanların çilesi olduğundan kimler haberdar acaba. Alt katta oturanların da oradan sorumlu olduğunu belirtmenin faydası olduğu düşüncesini taşımakla beraber, gördüğüm ve yaşadığım olaylar karşısında kendime epeyce ders çıkarmış durumdayım. Yazıyı yazdıran sebep te bu zaten... Apartmanda oturuyorsanız kat mülkiyeti kanununu bilmek zorundalığınız ortaya çıkıyor. Ben bilmem, dairemden mesulüm demekle kat malikleri bu durumdan kendilerini bir kenara ayırıp koyamıyorlar, bu sorun devam ettiği süre boyunca da apartmanlarda huzursuzluklar ve karşılıklı komşuluk ilişkilerinde zedelenmeye varacak kadar gidiyor. İzolasyon konusuna dönecek olursak, Yapıların en önemli problemlerinden birisiyle karşı karşıya olduğumuz gerçeğini hemen görüyoruz.

Kamu binalarını anladık ta, ya yerel binalar? yani biz sivillerin yaşadığı binalar. Acaba depreme ne kadar uygun? Duvarındaki seramiğin rengimi, yoksa betonun içindeki demirin direnci mi? hangisi bizce önemli olmalı? Bu soruları kendimize ne zaman soracağız ve bu sorduğumuz sorulara ne cevaplar vereceğiz. Yoksa boş veeerrr... deyip geçecek miyiz? Ev mi alıyoruz, yoksa kendimize parayla tabut mu alıyoruz? Bu soruların cevaplarını tam olarak ve kendi iç hesaplaşmamızda verebilirsek ancak o zaman oturduğumuz mekanların dayanıklılığı ve güvenliği tartışmasız hale gelecektir.

Ardından ağlamaya değmez, nasıl olsa yeni yapex ler sırada. Beklediğinizi alıp almadığınız önemli burada. Peki katılımcılar, gerek şirket yada firma bazında fuara katılanlar, gerek izleyici olarak sektörden katılanlar, gerekse halktan katılımcılar, yapexin arkasından neler söylediler